Indonesisch
Dalam diaspora Indonesia yang lebih luas, warga Indonesia adopsi merupakan kelompok yang unik
dan sering kali diabaikan. Kami adalah orang-orang yang lahir di Indonesia, namun dipisahkan dari
keluarga biologis kami di usia yang sangat muda – terkadang dalam situasi yang mencurigakan – dan
dibawa ke luar negeri. Kebanyakan dari kita tumbuh di negara-negara Barat, seperti Belanda, dengan
pola asuh dan pendidikan yang jauh dari akar Indonesia kita .
Namun, penelitian dan kisah pribadi mengungkap kenyataan pahit: sebagian besar dari kami
diadopsi secara ilegal, sering kali melalui jaringan gelap yang dulunya berkembang pesat dari
perdagangan anak-anak yang menguntungkan. Dalam banyak kasus, proses adopsi kami tidak
transparan, dan orang tua kandung disesatkan atau ditekan agar menyerahkan anak mereka. Bagi
pasangan Barat, anak Indonesia merupakan 'produk' yang dicari pada saat itu, yang dengannya dapat
menghasilkan banyak uang.
Meskipun banyak anak adopsi yang tampaknya dapat berintegrasi ke lingkungan barunya tanpa
masalah apa pun, kami sering kali membawa serta perjuangan idenitas yang berakar dalam. Saat
kita bertambah dewasa, pergulatan batin itu semakin muncul: siapakah kita sebenarnya? Di mana
kita seharusnya berada? DNA Indonesia kita berbenturan dengan budaya Barat tempat kita tumbuh,
dan ketegangan itu semakin kuat ketika kita bersentuhan dengan akar kita melalui media, perjalanan
atau kontak dengan orang Indonesia lainnya . Bagi sebagian orang, pencarian identitas hanya
menjadi benar-benar mendesak ketika mereka memiliki anak sendiri dan bertanya-tanya: warisan
apa yang saya wariskan?
Namun di balik pengalaman yang kompleks ini, tersimpan pula rasa cinta yang kuat dan tak
terbantahkan terhadap Indonesia. Banyak anak angkat merasakan ikatan yang erat dengan negara
kelahiran mereka – negara yang mungkin tidak begitu mereka kenal, tetapi merupakan bagian yang tidak terpisahkan dari keberadaan mereka. Kami bangga akan asal usul kami di Indonesia, akan
budaya, adat istiadat dan bentang alam yang mengalir dalam darah kami. Bagi banyak dari kita,
Indonesia, dan bukan negara tempat kita tumbuh, terasa seperti rumah yang sebenarnya.
Sayangnya, impian untuk kembali ke negara asal sering kali terhalang oleh peraturan imigrasi yang
ketat. Indonesia tidak secara otomatis mengakui kami sebagai warga negara, dan izin tinggal tetap
atau izin bekerja berada di luar jangkauan sebagian besar dari kami. Hanya sedikit yang mampu
bertahan hidup lama di sini, sementara banyak sekali yang menyimpan keinginan itu.
Kelompok kami dibentuk karena kebutuhan untuk mengatasi tantangan ini. Kami meyakini bahwa
anak adopsi memiliki hak untuk kembali ke asal mereka , dan kami mencari cara untuk
mewujudkannya. Baik itu meningkatkan kesadaran, dukungan hukum, atau menemukan solusi kreatif – kami berkomitmen untuk masa depan di mana lebih banyak anak adopsi dapat memperdalam
hubungan mereka dengan Indonesia, dan mungkin suatu hari nanti kembali ke rumah untuk
selamanya.
"Karena sejauh apapun kita melangkah, akar kita tetap di Indonesia
“ Akarku Indonesia” – Sebuah nama yang penuh makna
“ Akarku Indonesia” melambangkan kerinduan mendalam para perantau Indonesia untuk
berhubungan kembali dengan tanah kelahirannya.
Bagi banyak orang, rasanya identitas mereka terkoyak saat mereka diadopsi, tetapi di hati mereka,
Indonesia selalu tetap menjadi rumah . Nama ini melambangkan perjuangan mereka untuk kembali
ke akar mereka tidak hanya secara hukum, tetapi juga secara emosional – ke tanah yang membentuk
mereka, budaya yang mengalir dalam darah mereka, dan kewarganegaraan yang merupakan hak
mereka.
“ Akarku Indonesia” lebih dari sekedar nama; itu sebuah janji: Bahwa anak adopsi tidak akan pernah lupa dari mana mereka berasal. Bahwa mereka ingin diakui secara hukum sebagai anak Indonesia. Bahwa suara mereka didengar dalam pencarian rumah.
Ini adalah perayaan warisan , tuntutan pengakuan , dan langkah menuju pengembalian .
“Akar kami tetap di Indonesia – hati kami mendambakan pengakuan.”
Engels
Within the broader Indonesian diaspora, Indonesian adoptees constitute a unique and often overlooked group. We are people born in Indonesia, but separated from our biological families at a very young age—sometimes under suspicious circumstances—and taken abroad. Most of us grew up in Western countries, such as the Netherlands, with upbringings and educations far removed from our Indonesian roots. However, research and personal stories reveal a harsh reality: most of us were adopted illegally, often through dark networks that once thrived on the lucrative child trafficking trade. In many cases, our adoption processes were opaque, and birth parents were misled or pressured into giving up their children. For Western couples, Indonesian children were a sought-after "product" at the time, with the potential to make a lot of money. While many adoptees seem to integrate into their new environment without any problems, we often carry with us deep-rooted identity struggles. As we grow older, these inner struggles become more pronounced: who are we? Where do we belong? Our Indonesian DNA clashes with the Western culture we grew up in, and that tension intensifies when we come into contact with our roots through media, travel, or contact with other Indonesians. For some, the search for identity only becomes truly pressing when they have their own children and wonder: what heritage am I inheriting? But beneath this complex experience lies a strong and undeniable love for Indonesia. Many adoptees feel a deep connection to their country of birth—a country they may not know well, but which is an integral part of their being. We are proud of our Indonesian roots, of the culture, customs, and landscapes that flow through our veins. For many of us, Indonesia, rather than the country where we grew up, feels like our true home. Unfortunately, dreams of returning home are often thwarted by strict immigration regulations. Indonesia does not automatically recognize us as citizens, and permanent residency or work permits are out of reach for most of us. Few are able to survive here for long, while many harbor that desire. Our group was formed out of a need to address this challenge. We believe that adoptees have the right to return to their homeland, and we seek ways to make that happen. Whether it's raising awareness, providing legal support, or finding creative solutions, we're committed to a future where more adoptees can deepen their connection to Indonesia, and perhaps one day return home for good. "Because no matter how far we go, our roots remain in Indonesia.
“Akarku Indonesia” – A meaningful name, “Akarku Indonesia” symbolizes the deep longing of Indonesian immigrants to reconnect with their homeland. For many, it feels like their identity was torn apart when they were adopted, but in their hearts, Indonesia always remains home. This name symbolizes their struggle to return to their roots not only legally, but also emotionally – to the land that shaped them, the culture that flows in their blood, and the citizenship that is their right. “Akarku Indonesia” is more than just a name; it is a promise: That adoptees will never forget where they come from. That they want to be legally recognized as children of Indonesia. That their voices be heard in their search for home. It is a celebration of heritage, a demand for recognition, and a step towards return. “Our roots remain in Indonesia – our hearts yearn for recognition.”
Nederlands
Binnen de bredere Indonesische diaspora vormen Indonesische adoptiekinderen een unieke en vaak over het hoofd geziene groep. Wij zijn mensen die in Indonesië zijn geboren, maar op zeer jonge leeftijd – soms onder verdachte omstandigheden – van onze biologische families zijn gescheiden en naar het buitenland zijn gebracht. De meesten van ons groeiden op in westerse landen, zoals Nederland, met een opvoeding en opleiding die ver verwijderd waren van onze Indonesische wortels. Onderzoek en persoonlijke verhalen onthullen echter een harde realiteit: de meesten van ons zijn illegaal geadopteerd, vaak via duistere netwerken die ooit floreerden dankzij de lucratieve kinderhandel. In veel gevallen was ons adoptieproces ondoorzichtig en werden biologische ouders misleid of onder druk gezet om hun kinderen af te staan. Voor westerse stellen waren Indonesische kinderen destijds een gewild 'product', waarmee veel geld te verdienen viel. Hoewel veel adoptiekinderen zich ogenschijnlijk zonder problemen in hun nieuwe omgeving integreren, dragen we vaak diepgewortelde identiteitsconflicten met ons mee. Naarmate we ouder worden, worden deze innerlijke conflicten sterker: wie zijn we? Waar horen we thuis? Ons Indonesische DNA botst met de westerse cultuur waarin we zijn opgegroeid, en die spanning wordt versterkt wanneer we via de media, reizen of contact met andere Indonesiërs in aanraking komen met onze wortels. Voor sommigen wordt de zoektocht naar identiteit pas echt urgent wanneer ze zelf kinderen krijgen en zich afvragen: welke erfenis erf ik? Maar onder deze complexe ervaring schuilt een sterke en onmiskenbare liefde voor Indonesië. Veel geadopteerden voelen een diepe verbondenheid met hun geboorteland – een land dat ze misschien niet goed kennen, maar dat een integraal onderdeel van hun identiteit is. We zijn trots op onze Indonesische wortels, op de cultuur, gebruiken en landschappen die door onze aderen stromen. Voor velen van ons voelt Indonesië, in plaats van het land waar we zijn opgegroeid, als ons ware thuis. Helaas worden dromen om terug te keren naar huis vaak bedreigd door strenge immigratieregels. Indonesië erkent ons niet automatisch als burgers, en een permanente verblijfsvergunning of werkvergunning is voor de meesten van ons onbereikbaar. Weinigen kunnen hier lang overleven, terwijl velen die wens koesteren. Onze groep is ontstaan vanuit de behoefte om deze uitdaging aan te pakken. Wij geloven dat geadopteerden het recht hebben om terug te keren naar hun thuisland en we zoeken naar manieren om dat mogelijk te maken. Of het nu gaat om bewustwording, juridische ondersteuning of het vinden van creatieve oplossingen, we zetten ons in voor een toekomst waarin meer geadopteerden hun band met Indonesië kunnen versterken en misschien ooit voorgoed naar huis kunnen terugkeren. "Want hoe ver we ook gaan, onze wortels blijven in Indonesië.
"Akarku Indonesia" – Een betekenisvolle naam, "Akarku Indonesia" symboliseert het diepe verlangen van Indonesische immigranten om zich opnieuw met hun thuisland te verbinden. Voor velen voelt het alsof hun identiteit verscheurd werd toen ze geadopteerd werden, maar in hun hart blijft Indonesië altijd thuis. Deze naam symboliseert hun strijd om terug te keren naar hun wortels, niet alleen wettelijk, maar ook emotioneel – naar het land dat hen gevormd heeft, de cultuur die door hun aderen stroomt en het staatsburgerschap waar ze recht op hebben. "Akarku Indonesia" is meer dan alleen een naam; het is een belofte: dat geadopteerden nooit zullen vergeten waar ze vandaan komen. Dat ze wettelijk erkend willen worden als kinderen van Indonesië. Dat hun stem gehoord wordt in hun zoektocht naar een thuis. Het is een viering van erfgoed, een eis tot erkenning en een stap richting terugkeer. "Onze wortels blijven in Indonesië – ons hart verlangt naar erkenning."
Akarku Indonesia "Door Indonesiers voor Indonesiers!"
